Әр жолы кейін шыға алмайтын тағы бір жұмысты өзіме сатып алғым келмейді. Ортақ бизнес мені қызықтырады, бірақ басынан екі нәрсені түсінгім келеді: мен онда не істеймін және күнделікті жұмысты кім жүргізеді? Әйтпесе серіктестік туралы әңгіменің соңы біреуіне идея, екіншісіне қалған жұмыстың бәрі тиетін жағдайға оңай әкеледі.
Иесі өзі сатады, клиенттермен келіседі, төлемдерді бекітеді және мәселелерді шешеді. Бизнес пайда көрсетеді. Енді басшы жалдап, уақытын босатқысы келеді. Осы жұмыстың бәріне ақы төлегенде, пайдадан қанша қалатынын анықтап алған дұрыс.
Клиент сізге сеніп: «Бізге жүйе де жасап бере аласыздар ма?» деп сұрайды. Табыстан бас тартқыңыз келмейді. Әзірлеушілерді табуға болады. Бірақ баға мен мерзім уәде етпей тұрып, не сататыныңызды және қандай жұмыс өзіңізде қалатынын есептеген дұрыс.
Клиентке жүйе жасап, ақшасын алдық. Енді осыны бүкіл салаға сатуға болады деген ой келеді. Мен осы жерде асықпас едім. Клиент өз мәселесін шешуге төледі. Болашақ өнім бизнесіне әлі ешкім ақша төлеген жоқ.
Әлі ештеңе істеу қажет емес кезде үлкен ортақ бизнес туралы келісу оңай. Екеуінде де идея, байланыс және ынта бар. Кейін «сатумен айналысамын» дегенді біреуі клиенттермен жұмыс істеу, екіншісі екі-үш адаммен таныстыру деп түсінгені анықталады. Мен мұны болашақ компанияның үлесін бөлмей тұрып біліп алар едім.
«Бізде бәрі басқаша, өз жүйеміз керек». Мүмкін. Бірақ бұл сөзден не істемей тұрғаны және компания қанша жоғалтатыны әлі түсініксіз. Әзірлеуге ақша жұмсап, кейін мәселе адамдардың өзара қалай келісетінінде болғанын анықтауыңыз мүмкін.